Chrzest święty jest pierwszym i najważniejszym z sakramentów. Bez chrztu nie można przyjmować innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu pierworodnego i odrodzeni jako dzieci Boże. Chrzest jest sakramentem odrodzenia.
Chrzest św. jest sakramentem, w którym przez polanie wodą i wymówienie słów sakramentalnych człowiek otrzymuje odpuszczenie grzechu pierworodnego i wszystkich grzechów przed chrztem popełnionych oraz staje się dzieckiem Bożym i otrzymuje życie wieczne.
       Ustanowił go Chrystus i „powierzył wraz z Ewangelią swojemu Kościołowi, gdy polecił Apostołom: Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego” (Mt 28, 19).
Poprzez chrzest święty ludzie wchodzą do wspólnoty Kościoła, uczestniczą w powszechnym kapłaństwie, stają się uczestnikami Bożej natury, a wszczepieni w Chrystusa, w jego misterium śmierci i zmartwychwstania przechodzą ze śmierci grzechu do życia w łasce.
        „Kościół, otrzymawszy polecenie Chrystusowe głoszenia Ewangelii i udzielania chrztu, już od pierwszych wieków chrzcił nie tylko dorosłych, lecz także niemowlęta. Zawsze bowiem uważał, że według słów Pańskich: ‘Jeśli się ktoś nie odrodzi z wody i Ducha Świętego, nie może wejść do królestwa Bożego’ (J 3, 5), dzieciom nie należy odmawiać chrztu, ponieważ chrzci się je w wierze tego właśnie Kościoła, wyznawanej publicznie przez rodziców, przez chrzestnych i przez innych uczestników.
       Dla dopełnienia całej prawdy sakramentu trzeba, aby dzieci były potem wychowywane w tej wierze, w której zostały ochrzczone”.
Chrzest jest początkiem nowego życia – życia we wspólnocie z Jezusem i z wszystkimi, którzy w Niego wierzą. Na znak zapoczątkowania czegoś nowego otrzymujący chrzest zostaje nazwany po imieniu. Przeważnie jest to imię świętego, który ma być nam w życiu wzorem i patronem.
     Przyjęcie chrztu pociąga za sobą konsekwencje. Człowiek ochrzczony winien żyć inaczej niż nie ochrzczony, bowiem dla niego miarą życia stał się Chrystus. Chrzest nie może być tylko wydarzeniem z przeszłości. Sakrament ten stawia przed nami zadania nieustannego upodabniania się do Chrystusa. Dla chrześcijanina oznacza to przyjęcie tego, co Jezus nakazuje: uznanie potrzeb bliźnich za swoje, stawanie po stronie cierpiących i słabych, szukanie woli Bożej w każdym zdarzeniu i jednoczenie się przez miłość z Bogiem. Chrzest jest początkiem wiary.
       Chrzest powinien być jak najszybciej po urodzeniu dziecka. W ramach miesiąca powinno się dziecko ochrzcić. Gdyby dziecko zmarło bez chrztu za ten fakt przed Bogiem odpowiadają rodzice.
       Zwykłym szafarzem chrztu jest osoba po świeceniach diakonatu a w nadzwyczajnej sytuacji ochrzcić może każdy człowiek zachowując pewne warunki. Może to uczynić również osoba niewierząca
Wzbudza intencje „chcę ochrzcić w duchu katolickim”
Polewając trzykrotnie zwykłą woda jakąkolwiek część ciała
Polewając wodą powtórzyć „NN ja ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”.
Taki niezwykły chrzest należy zgłosić w kancelarii parafialnej w celu zapisu w Księdze Chrztów.
       Chrzest w Kancelarii zgłaszają rodzice dziecka lub prawni opiekunowie. Chrzest należy zgłaszać trzy tygodnie przed chrztem. Chrzest powinien być a parafii gdzie mieszka dziecko z opiekunami
 
Obowiązki rodziców dziecka:

• są obecni,
• publicznie proszą o chrzest,
• kreślą znak krzyża na czole dziecka,
• wyrzekają się szatana,
• składają wyznanie wiary,
• otrzymują specjalne błogosławieństwo,
• doprowadzają dziecko po chrzcie do poznania Boga (spowiedź św, I Komunia św., bierzmowanie),
• są świadkami wiary dla dziecka,
• przekazują wiarę wtedy, kiedy nią żyją na co dzień,
• spełniają obowiązki religijne (modlitwa, Msza św., sakramenty św.),
• razem modlą się z dzieckiem i za dziecko,
• wyjaśniają dziecku odpowiednie znaki religijne, znaczenie świąt i przygotowują się do nich,
• obchodzą z dzieckiem rocznice chrztu,
• świętują dzień Patrona,
• uczą miłości bliźniego (brak kłótni w domu, sąsiedztwie, pomoc sąsiedzka, przebaczenie, uczciwość szacunek dla starszych),
• zawierzają dziecko Bogu
   

Obowiązki rodziców chrzestnych:

• wyznaczeni przez rodziców
• przyjęli sakramenty: chrzest, eucharystia, bierzmowanie
• nie są ojcem ani matką przyjmującego chrzest
• należą do Kościoła katolickiego
• jeśli są małżonkami, to żyją w sakramentalnym małżeństwie
• wyrzekają się szatana
• wyznają wiarę Kościoła, w której dziecko otrzymuje chrzest
• otrzymują specjalne błogosławieństwo
• trzymają świecę i podają białą szatkę do chrztu
• pomagają w chrześcijańskim wychowaniu dziecka
• prowadzą autentyczne życie chrześcijańskie
• żyją wiarą, nadzieją i miłością
• modlą się za chrześniaka
• w razie nie wypełniania obowiązków chrześcijańskich przez rodziców zwracają im uwagę